Παλιά Πόλη Κυπαρισσίας

Ιστορία της Πόλης

Παλιά Πόλη

 

Ο Όμηρος πρώτος αναφέρει την Κυπαρισσία μεταξύ των πόλεων της Πελοποννήσου (Ιλιάδα, ραψωδία β, στ. 593) που συνεισφέρουν πλοία στον πόλεμο κατά της Τροίας, αποδεικνύοντας έτσι ότι ήταν οργανωμένη κώμη ήδη από τον 12ο αιώνα π.Χ.. Αξιόλογες αρχαιολογικές ανακαλύψεις στην ίδια την πόλη, όπως στη Μούσγα, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή, την Περιστεριά ή την Μουριατάδα, πιστοποιούν την οικιστική ανάπτυξη αλλά και τη σημαντική εξέλιξή της, από την μυκηναϊκή μέχρι και τη ρωμαϊκή εποχή. Η σιωπή των πηγών και η απουσία μνημείων κατά τη βυζαντινή περίοδο υποδηλώνει μια σχετική παρακμή. Ακολουθώντας την μοίρα της υπόλοιπης Πελοποννήσου, υποτάσσεται στους Φράγκους της Δ΄ Φραγκοκρατίας, με ηγεμόνες που εναλλάσσονται μέχρι την τελική της υποταγή στους Τούρκους το 1459. Οι νέοι κυρίαρχοι στην χαρακτηριζόμενη περίοδο της Α΄ Τουρκοκρατίας(1459-1686), διαμορφώνουν τον πολεοδομικό της ιστό με νέα θρησκευτικά και διοικητικά κτήρια, μερικά από τα οποία σώζονται μέχρι σήμερα. Μεσολαβεί το σύντομο χρονικά διάστημα της Β’ Ενετοκρατίας (1689-1704) ενώ εξέλιξη της οικονομικής ζωής παρατηρείται κατά την περίοδο της Β΄ Τουρκοκρατίας (1715-1821), που διακόπτεται όμως με τα γεγονότα των Ορλωφικών. Η Κυπαρισσία συμμετείχε στην επανάσταση κατά των Τούρκων, αναδεικνύοντας σημαντικούς αγωνιστές. Μεγάλη καταστροφή ωστόσο υπέστη με την λεγόμενη «μάχη της Καργιούτας», όταν ο στρατός του Ιμπραήμ εισερχόμενος στην πόλη τον Μάιο του 1825 την κατέστρεψε, πυρπολώντας την.